Koniec z białymi kitlami?

Coraz więcej placówek korzysta z odzieży medycznej niestandartowej. Producenci oferują nowe kroje i kolory. Przy doborze odzieży trzeba zwrócić uwagę na jakość tkaniny. Rozpiętość cenowa oferowanej odzieży jest bardzo duża

Z obserwacji producentów odzieży medycznej wynika, iż coraz więcej placówek decyduje się na odejście od koloru białego. - Oferowane obecnie możliwości zachęcają do eksperymentowania w innych, niż powszechnie stosowanych kolorach. Najnowszej generacji tkaniny, nawet te o bardzo intensywnych barwach, mogą być prane w najwyższych temperaturach, nadają się do wybielania oraz łączenia z białymi kolorami – mówi Ewa Wiertelak z firmy Medora. Zdaniem Katarzyny Dziury z firmy Eldan, już jakiś czas temu nastąpiła zmiana wizerunku lekarza czy pielęgniarki w białym kitlu. - Z roku na rok pojawiają się w naszych placówkach nowe kolory; żółty, łosoś, kiwi , beż i brąz. Zyskują one wielu zwolenników i przeciwników zarówno wśród personelu medycznego jak i wśród pacjentów – mówi Katarzyna Dziura. - Na pewno jednak biel jest i zawsze będzie wiodącym kolorem w służbie zdrowia – dodaje. Według Gabrieli Witt z Joke jesteśmy wciąż społeczeństwem w dużej mierze konserwatywnym, trudno akceptującym  zmiany. - Widok pani doktor w ubranku np. fioletowym może zaskakiwać pacjentów , ale jednocześnie sprawić, że zacznie zmniejszać się dystans między lekarzem a pacjentem – mówi Gabriela Witt. - Zależy to również od środowiska w jakim pracuje lekarz. Czy jest to mała, czy większa miejscowość – zauważa. Jednak z doświadczenia firmy Medora wynika, że placówki które zdecydowały się, choć na częściowe odejście od koloru białego, do dawnych przyzwyczajeń już nie wracają. Remigiusz Orzeszko z firmy Stelo, dystrybutora odzieży Cherokee zwraca uwagę na fakt, że w ostatnich latach trendem we wszelkiego rodzaju specjalizacjach jest zwrócenie uwagi na psychologiczną stronę kontaktu z pacjentem. - Dodatkowo warto zasygnalizować fakt, że pacjenci oglądają coraz popularniejsze ostatnio seriale zachodnie o tematyce lekarskiej, których bohaterowie noszą głównie kolorową odzież roboczą i naturalnie kojarzą taki wizerunek specjalisty z pozytywnymi emocjami – mówi Remigiusz Orzeszko.

NZOZy bardziej kolorowe

Na ogół częściej na zmianę fasonu i kolorystyki decydują się placówki niepubliczne. - Zdecydowanie większe możliwości zakupu mają małe samodzielne placówki – mówi Gabriela Witt. - Dla takich odbiorców liczy się przede wszystkim jakość odzieży, jej trwałość, mniejsza konieczność jej wymiany - a co za tym idzie mniejsze wydatki oraz estetyka, dopasowanie kolorystyczne do wnętrza gabinetu bądź jego wystroju – tłumaczy. Według niej pracownicy szpitali publicznych w wyborze odzieży są "skazani " na przetargi, gdzie decyduje cena, a nie jakość odzieży. - Sektor publicznej służby zdrowia, który przecież ciągle jest największym odbiorcą dzieży medycznej, nadal ma małą wiedzę o odzieży i psuje rynek zapisami SIWZ, w których cena to 100% kryterium wyboru – mówi Marcin Biedzki z firmy Balmarq.

Za ile odzież

Rynek odzieży medycznej jest rynkiem bardzo specyficznym, wymaga od producentów dużej elastyczności. Zdaniem Ewy Wiertelak z Medory można rozróżnić przynajmniej trzy kategorie produktów. Pierwsza kategoria, to odzież, która szyta jest masowo i decydującym czynnikiem jest cena np. dla dużych odbiorców min. takich jak szpitale, firmy farmaceutyczne, duże laboratoria itp. Cały proces produkcyjny przygotowany jest tak, aby zminimalizować koszty, ma to wpływ na rodzaj użytej tkaniny, dodatków oraz sposób wykończenia. Cena zakupu jest relatywnie niska. Druga kategoria odzieży to ta, która produkowana jest w małych zakładach, niejednokrotnie w warunkach domowych, lub przez firmy nastawione na produkcję odzieży, spełniającej funkcje typowo ochronne. To propozycja średniej jakości za średnią cenę. Trzecia kategoria to odzież określonych marek przeznaczona dla NZOZ-ów, prywatnych klinik, odbiorców, dla których jednym z elementów kreowania wizerunku jest noszony strój medyczny. Odzież taka ma gwarantowaną jakość, często ciekawe, wyszukane  wzornictwo i kolorystykę. W tej kategorii ceny są wyższe od pozostałych, zależą one od rodzaju stosowanych tkanin, ich właściwości oraz dodatków, od techniki szycia i fasonu. - Podyktowane one są także stopniem trudności wykonania przedsięwzięcia tj. tworzeniem indywidualnych projektów, szyciem miarowym itp. - wyjaśnia Ewa Wiertelak. - Na ostateczną cenę może mieć wpływ zakres dodatkowych usług jakie proponuje producent, sprzedając swój produkt np. indywidualne pomiary personelu, ryzyko związane ze złym doborem rozmiaru, doradztwo w zakresie fasonu, koloru, usługi gwarancyjne, pogwarancyjne itp. - dodaje. Oczywiście czynnikiem mającym zasadniczy wpływ na koszt produkcji odzieży jest cena tkaniny. - Producent, dla którego najważniejsza jest jakość, nie może pozwolić sobie na stosowanie tkanin słabej jakości najczęściej pochodzących z takich krajów jak Chiny, Tajwan czy Indonezja. Chociaż kuszą one bardzo atrakcyjnymi cenami, to brakuje im powtarzalności – mówi Katarzyna Dziura z Eldan. Ostateczne ceny zakupu zależą także od liczby zamawianych sztuk odzieży. Rozpiętość cenowa na rynku jest ogromna. - Przykładowo są firmy, które w postępowaniach przetargowych oferują fartuch za 25 zł przy nakładach kilkuset i więcej sztuk – mówi Marcin Biedzki z Balmarq. - Są też takie które w detalu sprzedają fartuch po 200 zł. Oczywiście ich jakość jest diametralnie różna ale różnica cenowa pozostaje – dodaje.

Jak wynika z informacji firmy Stelo przykładowo najtańszy komplet amerykańskiej marki Cherokee można zakupić w detalu za pomocą strony internetowej za około 130 zł. Dotyczy to podstawowej linii Workwear wykonanej z tkaniny łączącej bawełnę z poliestrem. Cena bluzy z droższych materiałów, na przykład bawełny czesanej łączonej ze spandexem, taliowana, z lamówkami kształtuje się w przedziale 95-130 zł. - Cenę odzieży Cherokee staramy się utrzymywać na atrakcyjnym poziomie w stosunku do jakości, jaką oferujemy – tłumaczy Remigiusz Orzeszko.

Mieczysław Klimont